1
Kölenin' veya 'kuluna
2
Kölesine' gibi anlamlarda kullanılır. Örneğin 'عبد الله' terkibinde 'عبد' kelimesi 'عبدِ' olarak okunur. Tek başına bir anlamı olmayıp
3
Kul' veya 'köle' anlamına gelir. Allah'a nispet edildiğinde 'Allah'ın kulu' anlamında kullanılır ve bu
4
عبد' fiilinin mastarı veya 'kul
5
عبد' kelimesinin cer hali olup
6
Birini köleleştirmek
7
Köle olmak
8
Asfaltlamak
9
Bende
10
Bir yolu düzlemek
11
Bir şeye aşırı derecede bağlı olan veya bir şeyin esiri olan kişi için de mecazi olarak kullanılabilir (örn: عبد الدرهم , bir şeyi veya birini 'kul' haline getirme veya 'kulluk' etme eylemini yoğunlaştırma veya sebep olma anlamını taşır , birine ait olmak , birinin malı olmak , boyun eğdirmek , derebeylik kölesi , dilbilgisel bir durumdur , dirhem kulu
12
Döşemek
13
Düzeltmek
14
En yüce mertebedir. i̇nsanlara nispet edildiğinde ise 'köle' anlamını taşır. aynı zamanda
15
Esir
16
Esir etmek
17
Eşek gibi çalışmak
18
Fanti
19
Forsa
20
Genellikle izafet terkibinde 'kulun
21
Hizmetkar
22
İbadet etmek
23
İnsan
24
İtaat ettirmek . Aynı zamanda
25
İyileştirmek
26
Karavaş
27
Kolaylaştırmak veya bir şeyi kullanıma hazır hale getirmek anlamında da kullanılır. Bu fiil
28
Kul
29
Kulki
30
Kulluk etmek
31
Köle
32
Köle' anlamına gelen 'عَبْدٌ' kelimesinin farklı bir harekesiyle bazen 'köleler' veya 'kullar' topluluğunu ifade etmek için kullanılır. Ancak daha yaygın olarak 'عَبْدٌ' tekil ve 'عِبَادٌ' veya 'عَبِيدٌ' çoğul olarak kullanılır. Tek başına 'عَبَدٌ' kullanımı nadirdir ve genellikle birleşik isimlerde veya belirli dilbilgisel durumlarda ortaya çıkar. Temel anlamı 'kulluk' veya 'kölelik'tir
33
Köleleştirmek